בختــرڪ بــرگشتـ 
چــہ بــزرگــ شــבہ بــــود!
پــــرسیدم پــــس ڪبــــريت هــــايت کــــو؟
پوزخنــــבے زב
☂☂☂
گفـتـم مـے خواهمـ امــشب بــــا ڪبــــريتـ هايـ ِ تو شهــــر را بــــہ آتـــــشـ بڪشــــمـ
בختــــرڪ نگــــاهــــے انــــבاختـ،
تنمـ لــــرزيــــد
☂☂☂
گفــــتـ:ڪبــــريت هــــايــــمـ را نخــــريــــבنــــב 
سالـ هــــاستـ
تــــــــ☂ــــטּ
مے فــــروشــــم

چــہ بــزرگــ شــבہ بــــود!
پــــرسیدم پــــس ڪبــــريت هــــايت کــــو؟
پوزخنــــבے زב
☂☂☂
گفـتـم مـے خواهمـ امــشب بــــا ڪبــــريتـ هايـ ِ تو شهــــر را بــــہ آتـــــشـ بڪشــــمـ
בختــــرڪ نگــــاهــــے انــــבاختـ،
تنمـ لــــرزيــــد
☂☂☂
گفــــتـ:ڪبــــريت هــــايــــمـ را نخــــريــــבنــــב 
سالـ هــــاستـ
تــــــــ☂ــــטּ
مے فــــروشــــم
+ نوشته شده در جمعه هفدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 17:38 توسط sameyi
|
در همان کوچه پسکوچه هاي زندگيم که از يک روز زمستانی 12/10آغاز شد تا امروز که دارم مينويسم و با آن نه چندان تجربه هاي تلخ و شيرين، با آسمان قرار گذاشتم تا عشق را در آن پيدا کنم... در اتاقي که به اندازه يک تنهايي است، دل من که به اندازه یک عشق است، به بهانه هاي ساده خوشبختي خود مي نگرد؛ به زوال زيباي گل ها در گلدان، به نهالي که تو در باغچه خانه ي ما کاشته اي! و به آواز قناري ها که به اندازه يک پنجره مي خوانند...آه...سهم من اينست!، سهم من اينست! سهم من آسماني است که آویختن پرده ای آن را از من میگیرد (..')/♥ ♥('..) .♥/. = .█/. _| |_ ♥ _| |_